Spóźniona

namawiam byś odeszła
lecz ty wciąż czegoś szukasz
aż tyle lat czekałem
nim do mych drzwi zapukasz

nie przyjmę cię z uśmiechem
nie podam pysznej kawy
od dawna nie istnieją
te wspólne dla nas sprawy

nie wpuszczę cię do domu
i udam że nie słyszę
od tylu lat kochana
w swych progach goszczę ciszę

spóźniłaś się na pociąg
jechałem w pierwszym rzędzie
na żadnym z tych peronów
spotkania już nie będzie

ta miłość gdzieś odeszła
z tamtymi staraniami
i dziś już pewien jestem
nie stanie między nami

więc proszę cię ne pukaj
me serce nie usłyszy
umarło wtedy z tobą
ja konam tutaj w ciszy