Smutna poezja

pytasz czemu piszę
smutne wiersze z potoku łez
a ja ci odpowiadam
że smutek w wersach
rozkwita niczym bez
i kiedy zerwiesz choć gałązkę
by poczuć wersy w swoich trzewiach
będziesz je zrywać już do śmierci
tak jak się zrywa jabłka z drzewa