Przebiśmierć

z dnia na dzień świat maleje
i kurczy się jak kasztan
to słońce już nie grzeje
brakuje wiatru w masztach

wytarły się budynki
jak stare garnitury
i pospadały tynki
zmieniwszy ich kontury

matowe moje lustro
wyblakłe me śniadania
w pokoju dziwnie pusto
biel z czernią na ekranach

i tylko jedna z rzeczy
wciąż rześkie ma oblicze
fizyki prawom przeczy
gdy wokół płoną znicze

zakwita wciąż jak róża
na wspólnej nam mogile
więc cieszmy się że można
zostawić chociaż tyle