Północny wiatr

25.03.2013 • O sobie

już zakwitły trawy
szumią polne kwiaty
wiosna wstaje z grobu
jak motyl skrzydlaty
a ja w swojej zimie
gdziekolwiek się ruszę
w tym grudniu za grudniem
po wieki tkwić muszę...

5 4

67 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 12 lat temu

Nie wyobrażam sobie wiosny wstającej z grobu nawet jeśli to sama metafora ale wiersz ładny.
Pozdr

Beatrice 12 lat temu

Trochę krótko, ale ładnie, może zamiast ''z grobu'' napisałabym ''ze snu'', pozdrawiam :-)

sebo1944 12 lat temu

Ten grudzień za grudniem...Dobre.

iron1 12 lat temu

i grudzień potrafi być majem na swojej ziemi