Pierwszy stycznia

czas wyskoczyć nagim z pociągu
w lodowate ręce grudnia
nie ma już żadnych peronów
dworce przybrały kształt muszli

po ostatniej kartce kalendarza
stary spleśniały mur
za oknem poprzedni styczeń
ukryty w fasadach powojennych kamienic

dopiero co zanika jesienna mgła
przeciera szlaki dla jasnych ranków
więc gasnę podobny zdeptanym liściom
brukuję sobą ulice dla noworocznych stóp