Nie będziemy gotowi

Mijałem wczoraj człowieka
czas mu zbyt szybko uciekał
dziś znowu go spotykam
w dziale nekrologów jego rubryka

widziałem wczoraj kobietę
piękną i uśmiechniętą
dziś widzę, że jej córka
ma chustkę od płaczu wymiętą

przyglądałem się wczoraj dziecku
w jego rejsie dziewiczym
dziś przypada wiosna jego życia
w jutrzejszej zimie będzie już niczym

widziałem się z młodością
była kolorowa jak tęcza
dziś ma siwe włosy
śmierć jej wieniec wręcza

dziś widziałem się ze sobą
prawie nic się nie zmieniłem
jutro będę jednak wiedział
że żyjemy tylko chwilę