Martwa

usta mej miłości sine
jak gdyby topiła się
w grudniowej rzece
i zmarła przy reanimacji

ciało mej miłości zimne
rzucane konwulsjami
owinięte workiem nieczucia
bez reakcji na dotyk
jak bezwładna kończyna

moja miłość zawsze martwa
rodzi się umarłą
i gdy nowa ma się zjawić
trzymam dla niej czarny worek