Kiedyś...

spotkamy się po raz drugi
w kompletnym barw zjednoczeniu
Pan Bóg rozstawia sztalugi
maluje nas w zespoleniu

tutaj żyjemy w rozłące
rozcięły nas jakieś kraty
jak kwiaty na polnej łące
lub dwa całkiem różne światy

nie wiem kto pierwszy przeminie
by opuścić swą samotnię
lecz kiedyś w jednej godzinie
znikniemy tak bezpowrotnie

tam marzeń już nie potrzeba
wszystkie zostaną spełnione
i wiecznie zielone drzewa
rzucą na ziemię zasłonę

znajdziemy się w okamgnieniu
tutaj błądzimy jak w mroku
by odtąd w wiecznym spełnieniu
zamieszkać w rajskim uroku