Jedyna samotność

prawdziwa samotność
objawia się w tłumie
gdy chcesz być jak oni
lecz jednak nie umiesz

coś puka od środka
wygląda zza ściany
wymaga od ciebie
byś w kir był ubrany

w twym wiecznym kieliszku
łza topi się w winie
zawartość wszak zniknie
lecz rozpacz nie minie

jest nic które boli
nieznane z imienia
a serce zatruwa
zadając cierpienia

prawdziwa samotność
zakończy się w grobie
nie minie jak grypa
jak wiatr w garderobie