Skażone myśli

Egzystencjalne
Zanurzając się w demonach przeszłości
Depczemy wielobarwne płatki kwiatów
Które kwitną dla nas tu i teraz
Pragnąc ożywić lekko skamieniałe serce

Rozdrapane krwawiące rany
Karmią nas rozczarowaniem egzystencji
I wielka szkoda,
Zdziwienie i żal,
Strach i bat powodem motywacji
Aby zaprzestać taplania
W błocie przeszłości,
Budowania
Monstrualnych problemów

Uważaj!!!

To może być czas utraty
Czegoś naprawdę wielkiego
Gdy w ręku trzymasz kielich tulipana
Wypełniony gorzkim winem melancholii

I tak znikają ziarnka
W otchłani klepsydry codzienności
Potem odraza
Gdy szukamy w myślach
Miejsca dla niesprawiedliwości
W niezrozumieniu losu
A zatrute ziarno myśli
Buduje naszą rzeczywistość
1
7 odsłon 0 komentarzy

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie