Starzy ludzie...

Starzy ludzie w starych butach
w zeszłorocznym palcie szarym
i swetrze wydziarganym na drutach
żyją cicho w domku starym

skrzypią łokcie i kolana
a reumatyzm wciąż doskwiera
dusza smutna zasapana
rówieśników śmierć zabiera

sny nie cieszą coraz krótsze
wzbiera strach przed tym co wieczny
przetrwać noc i jej katusze
ujrzeć znów słońca widok bajeczny

nic tak serca staruszka nie raduje
jak czajnik co poranną herbatkę zwiastuje

Wizard