Poeta korporacyjny...

Nim przeczytasz tytuł wiersza
wpadniesz już w głęboki zachwyt
w duszy zabrzmią skrzypce świerszcza
gardło ściśnie wzruszeń skowyt

wiersze płodzi piórem lekkim
nasz poeta zawodowy
każdy uznawany wielkim
ledwo stanie się gotowy

zna on struny serc tajemne
krótko mówiąc... psychologię
jego wersy są przyjemne
i nie wchodzą w filozofię

mdleją damy w łez kałuży
konkurentów zawał kosi
ten kreator słońca, burzy
sławę ponad księżyc wznosi

czasem siada zasmucony
gdy komputer sukces zlicza
chociaż na szczyt wyniesiony
nie ma duszy Mickiewicza


Wizard