Kruk
Z dedykacją dla Ani, muzy która dała mi natchnienie do napisania tego wiersza:)
Czarne skrzydła Kruka,
Zwiastuna z krainy cieni.
Posłaniec śmierci szuka,
Swego miejsca na Ziemi.
Odnaleść spokój i ciszę,
Jego jedyne pragnienie.
Wołanie jego dziś słyszę,
A w nim ciche marzenie.
Przemierza szarego nieba,
Bezkresne dzisiaj połacie.
Uwierzyć tylko trzeba,
W to czego szukacie.
Kruka samotna tułaczka,
Dobiega dzis końca.
Kończy się jego wspinaczka,
Ku złotym promieniom słońca.
Dotarł do szczęścia swego,
Na chwile przed własną śmiercią.
W świetle blasku pieknego
Spłonął a inni cierpią.
Czarne skrzydła Kruka,
Zwiastuna z krainy cieni.
Posłaniec śmierci szuka,
Swego miejsca na Ziemi.
Odnaleść spokój i ciszę,
Jego jedyne pragnienie.
Wołanie jego dziś słyszę,
A w nim ciche marzenie.
Przemierza szarego nieba,
Bezkresne dzisiaj połacie.
Uwierzyć tylko trzeba,
W to czego szukacie.
Kruka samotna tułaczka,
Dobiega dzis końca.
Kończy się jego wspinaczka,
Ku złotym promieniom słońca.
Dotarł do szczęścia swego,
Na chwile przed własną śmiercią.
W świetle blasku pieknego
Spłonął a inni cierpią.
0
0
1 odsłon