Krzyk

1.
Gdy myśl jest gorzka,
i boli,
słowo parzy w język.

Z ust uchodzi obłok
zwyrodniałej formy,
niesprecyzowanej słowem,
które spłonęło.

2.
Trwoga,
gdy oko zapatrzone w usta
boi się zobaczyć głos.

Boi się tego,
co zaraz nastąpi.