świątynia

przedstawiłeś sugestywny obraz świątyni, tylko jaka to świątynia?? czyżby Twój wiersz miał być przejawem antyklerykalizmu...??

nie, nie ma tu antyklerykalizmu ... świątynia jest raczej metaforycznym pojęciem człowieka, jego wnętrza i jego słabości...

Cóż, tekst mówi sam za siebie, a kolejna interpretacja – nawet jego Twórcy – nie jest arbitralna, jest jedną z wielu możliwych. Nic poza tekstem! - Tyle teoria literatury. „Parchate” – tu konotacje antyżydowskie, „wachlarze rzymskich liczb” - to już wnętrza katolickich świątyń, podobnie jak „płótno i zawisła twarz” – odniesienie do Całunu i wiszącego na krzyżu Zbawiciela. Język mówi sam za siebie, a jego użytkownikowi czasami udaje się wypowiedzieć tak aby wyrazić chociaż w przybliżeniu to, o co mu chodziło. Znaczenie jest gdzieś obok, ukrywa się pomiędzy. Stąd jak najbardziej właściwe zapytanie Ilukasa13. Ciekawi mnie co ukryłeś pod „pięcionicią” – wyrażenie pobliskie pięciolinii, a poza tym? Być może to rodzaj psychicznej sieci, w której tkwił dawny bywalec świątyni.

w sumie fajny tekst. czyżbyś gardził plugawą świątynią? ;)