poezjo

jak cię ubrać mam
w lekką sukienkę wiosny
przetykaną nićmi soczystej zieleni
w kostium kąpielowy lata
parzący nadmorskim piaskiem
czy w długi ciemny płaszcz jesieni
przesiąknięty deszczem
a może obsypać cię
skrzącymi płatkami białego
zimowego puchu
i dodać szczery uśmiech
dziecka

zawsze jesteś piękna