*** (na starej fotografii)

23.05.2011 • Wspomnienia •

na starej fotografii
ciągle żyją bliscy
ich twarze nadal jasne
a oczy uśmiechnięte
odchodząc po kolei
odeszli całkiem wszyscy
wspomnienia zostawiając
niczym relikwie święte

mieszkają w naszym domu
na półce na komodzie
zerkając ciepłym wzrokiem
na pośpiech stres i łzy
zapominamy czasem
że z nami są na co dzień
i tam gdzie teraz oni
tam zamieszkamy my

Komentarze (9)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DESSA 14 lat temu

mieszkają w naszym domu na półce na komodzie - ładnie.. :-)))

artpla 14 lat temu

taka prawda , ciągle obecni...

słaby_jestem 14 lat temu

świetne !! przez Ciebie ludzie na mnie dziwnie patrzą bo czytałem to z otwartą buzią ..he

gizela1 14 lat temu

annabell123 14 lat temu

Miły wierszyk...nie porywa ale starannie napisany, nie ma literówek, błędów ortograficznych co się chwali. Na Twoim miejscu poczytałabym wiersze Pawła Podlipniaka, Jacka Dehnela - mają niesamowite spojrzenie na zwykłe rzeczy...

Młoda 14 lat temu

dzięki annabell123 za rady, skorzystam na pewno...

annabell123 14 lat temu

Widzisz, droga autorko - czytelnik ma przed soba tylko tekst. Nie ma pojęcia kim jest autor, w jakim stanie sie znajdował gdy pisał wiersz, co sie stało z nim lub z jego bliskimi. Ma tylko wiersz i wiersz ocenia. Nigdy nie należy mylic autora z podmiotem lirycznym występującym w wierszu. Emocje są ważne ale trzeba je tak dodać do wiersza, żeby czytelnik myślał że to jego własne uczucia. Czyli jednym słowem - dobry poeta jest jak aktor. Tak myslę...

Młoda 14 lat temu

tak. zdaję sobie z tego sprawę. czasem trudno pozbyć się emocji i wyrazić siebie w wierszu tak, by czytelnik utożsamiał się z nim. jak aktor. zapamiętam.