W****

Może znowu pójść w nieznane,
wyprzeć słowa wciąż szeptane,
usiąść w cieniu dla ochłody
i nadrobić czas stracony.

Trudna sprawa kłody minąć,
jeszcze gorsza czas zatrzymać.

Lecz czy warto, pytam siebie
to co było, w pył zamienić
i czy właśnie, chodzi o to
by bez słowa dojść do celu.

Retoryczne me pytanie,
choć przyznaję, wątpię czasem.

Na dywanie boso stanę,
usta dotkną słów szeptanych,
-już i myśli się nie boję,
kiedy jestem wolna z tobą.