POEZJA

Pokochałam ciebie – Poezjo!

jak małe dziecko bezwarunkowo
ponadczasowo i na wieczność
jesteś w moich myślach
jesteś w moich słowach cichych
słowach których jeszcze nie ma

nawet na łące usłanej kwiatami
w pokrzywach które mnie ranią
w cieniu drzewa w gęstym lesie
nie boję się niczego nawet ciebie
jesteś dla mnie nieskończona

jedyna i moja – Poezjo!

grasz miarowo jak serce co żyje
nie widać ciebie lecz to wcale
nie zniechęca moich zmysłów
nie ważne gdzie jesteś boś dla mnie

największa i czysta – Poezjo!

nie napiszę że kończę dzisiaj
bo wiem że nie dotrzymam słowa
gdybyś chciała nagle odpłynąć
nie zniosę tego – Poezjo!
pamiętaj słowa

cieszę się dzisiaj

Poezjo – nie znikaj, płyń razem ze mną.