WIĘZIENIE UMYSŁU

Już po pierwszym czytaniu doznałam miłego uczucia,które pozwoliło mi smakować ten wiersz powoli.Delektowałam się każdym wersem.Dzięki Tobie ja też spojrzałam na swoje odbicie w krzywym zwierciadle.I wiesz co? Chcę jeszcze!

Wasze komentarze mnie zawstydzają :))
Raz się udaje, a raz nie. Tym razem wyszło całkiem, całkiem

plus,nie ma sie czego wstydzić

Nie tylko obawy, ale przede wszystkim strach zniewala umysł.
Jednocześnie strach to szerokie pojęcie i występuje w przeróżnych postaciach.
;;
W wierszu prezentujesz podobne bariery które mimo zauważania wokół błędów i braków nie pozwalają uwolnić się od tego czyniąc bezsilnym czy wręcz obojętnym i wyciszonym.
;;
I to chyba tyle :)

Gra muzyka jak nigdzie

wiersz mi sie podoba, ale powinno być "tę" a nie "tą" w ostatnim wersie;)