optymizm subiektywny

No coraz smutniej. Na emeryturze też jest spoko i można powalczyć np. z własnym warzywniakiem . Powiedział zwolennik małych przyjemności:) A,że koniec i tak nieuchronny, wiadomo, robota była od początku spierniczona więc to wcale nie za parę dni, ale już dawno się stało.

Optymizm, zważywszy że własny, bywa zawsze subiektywny. Pozwolę sobie użyć tego popularnego zwrotu wśród tutejszych poetów /podoba mi się/.

Witaj. Powyższy wiersz coś w sobie ma, a zarazem czegoś mu brakuje. Jest prosty, czytelny, ale nie zaskakuje. Przynajmniej według mnie, każdy oczywiście odbiera utwór na swój własny sposób. Nie chcę niczego narzucać, ale może warto jeszcze nad nim popracować? Czytając Twoje utwory natknęłam się na takie, które stawiają Cię w bardzo dobrym świetle, jeśli chodzi o poezję. Od takich osób wymaga się więcej niż od innych, dlatego czyń swoją powinność. Pozdrawiam serdecznie.

A ja jednak wykażę się obiektywizmem.Fakt, może i od autorki powinno wymagać się więcej. Jednak mam do porównania teksty, których literackimi nazwać nie można. Dlatego z czystym sumieniem mogę powiedzieć o wierszach LadyAnn: one powodują że myślę i czuję, a reszta należy do czytelnika.

Optymizmu można się naczyć Martin Seligman.Ale i subiektywizm też się należy.