Najdłuższa podróż

Najdłuższą podróż prze­byłem przez czas,
a tam dos­trzegłem że nie ma już nas.
Ani nadziei ani miłości, a tyl­ko cisza
i chwi­la nicości.
Ob­raz ten w ser­cu zapamiętany,
wy­kuty, wy­ryty i skamieniały.
Na zaw­sze po zaw­sze, gdzieś w cichej dolinie
tam gdzie już miłość nasza nie płynie.
Smu­tek tam zos­tał i wiele cierpienia.
Os­tatnią chwilą jest chwi­la wspomnienia.
Najdłuższą podróż prze­byłem przez czas,
a tam ze łza­mi… nie ma już nas.