Nie wiem

roztrzęsione dłonie

ukłon ku butelce

kolejny raz ludzie

przechodzący obok mnie

patrzą z odrazą

twarz skryta pod warstwą brudu i zarostu

nie pamiętam

co to maszynka i gorąca kąpiel

zapach kobiety

wieki temu

wiedziałem jak smakuje

powietrze otaczające ją

słyszałem że jest teraz szczęśliwa

Bóg zapłać

na tyle mnie stać
0
2 odsłon 0 komentarzy

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie