zapomniałam

na skraju dnia witania nocy
mrocznej tajemnicy czar niezgłębiony
nie chce wiedzieć co będzie dalej
jestem tu i dobrze mi z tym

bezmyślnie trwam zagubiona
w codziennej przestrzeni
zbyt ciasnej by skrzydła rozwinąć
wzbić się do gwiazd marzeń sięgnąć

zapomniałam kim chciałam być
tak łatwo usnąć w przyzwyczajeniu
śnieniu na jawie i zamroczeniu
pozoru łatwości trudnych wyborów

w skrawkach dnia szukam siebie
nim zapadnie noc zapomnę znów
co ważne jest dla czego warto żyć
zagubię się w Twoich ramionach