Zachodzisz . . .

Maro!
Maro przed którą się chowają
w świetle zbłąkane ćmy

opatuliłaś połowiczną strukturę
ramionami tulisz i Rzeczywistości
śpiewasz kołysankę:
Luli, Luli ...
Przytuleni ty i ja, cały świat

Zasypia jaśniejący przewodnik

powieka ciężka na horyzoncie
znika,

opada
na tej samej drodze

wskazujący drogę druh
Usnął... i nie ma
w objęciach zdradzieckiego cienia

Wstąpił w otchłań Ozyrysa
niekończącej się krainy snu

w apatii bezmiarze
zanurzony
nie słyszę, nie płaczę

Patrzę:
latarek gwieździstych
dziś brak nade mną . . .