Mdlejesz

Siedziała w ławce
Klasa, cztery ściany,
Nagle parno . . . duszno w płucach,
Źle w ludzi tłumie …
Pragnie i żywi nadzieje,
Że minie, przezwycięży, słabość
W kąt odejdzie !

Wstać chciała?
Czy w myślach płakała?

Wsparta na drewnianym blacie,
Ręki nie ma, mrówki same.
Ciało zwiędłe niczym liść
Na jesień złoty.
Dusza wchodzi na schody …
Do raju, krainy najskrytszych marzeń,
Gdzie powraca każdego snu.

Na lekcji mdleje …


Powieki zbyt ciężkie,


Brak sił na opór …






Pochyla się,



Opada …



Coraz wyżej stąpa …


Po niewidzialnych schodach …


Wstać chciała?
Czy w myślach płakała?
Niczym śmierć zawitała do niej,
Lecz Anioł obronił, dusze w objęciach niesie
Bo to zły czas i nie to miejsce …



napisany pod wpływem zdarzenia w klasie dnia 10. Grudnia 2010r.