Magia Powrotu

Dziś, starożytna galeria głów
skąd sięgał po maski
z chwilą jej bliskości
wieje kurzem i pustkami . . .

Bo ucichły już
burze zakończonych dni !
Kłębiąc się z bólu
w czerni złowieszczej.

Przeminął mrok samotności
zawijając się ornamentnym
pochmurnym pędem . . .

Wraz z Twym jedynym krokiem
zawita słońce wspólnych chwil !
Blaskiem otwartych drzwi . . .

Z radości niechaj szkarłatną barwą
serce pisze akrostychy pochwalne
o autostradzie świtu,
Który spędzimy razem
A ukoi wielkie konanie. . .

Zanurzeni w objęciach zapomnienia
poznając prawdziwej magii arkana
Pod oceanem wspolnego snu
płyńmy tam, kochana!

Tajemnicza więź zakochanych:
Istnieć wbrew wszyskiemu!
Mimo zawiłości życia
i niespodzianek losu.

Więzy krwi- jedność dusz,
Hermetyczna moc nieskończoności
łączą się w jedno wspólne:
Kocham!