NA CMENTARNEJ ŁAWCE

Nad krwawą bruzdą ziemi niczyjej
świtów i łask , ciągłych przewinień
koralowa wyspa cienia
[ wtórność zatartego przy smudze dotyku wejrzenia ]

oto starych krzyży legion smukły , skryty
w niszy chorej ziemi
trawę , piasek w sny zamieni

Słońce rozdziera obłoki jak watę
są znaki jakieś
budzą się latem
nieustające , tańczące tła
i stare baśnie
wspomnień chęć zła

Nie umiem czytać , zostawiać myśli
Wiem ! Wszelkie grzechy śmierć mi wyczyści !