Dawna zima

Jest zimno , zmęczone są marzenia
Jak zjawy świtu stępione
w bezobrocie grzmienia

w utarciu śmierci
latawce zdarzeń
przeupatrzonych
w więdnięcia skażeń
( ułudy bezimiennie błądzonych )

gdzieś lekko płyną chmury
zostają łzy
zapadają śnienia
i marzną by
utracić się
na zawsze
w istocie bezistnienia