Brzoza

Przytulam się do białego pnia

Czuję jak krążą soki pod korą

Ustami muskam brązowe gałązki

Niebiańskie listki tętniące wodą

Brzoza wygina się lekko drżąca

Cicho szuka mojego oddechu

Pnie się wysoko prawie do słońca

Otacza konarem w świetle zmierzchu

Oddziela niewidzialną zasłoną

Tak trwamy razem w połączeniu

I tylko oczy dalej mi płoną ,

bo chciałbym ciągle być w jej cieniu