Słoneczny oczu Blask

Wypływa z brzegów
resztkami wioseł
jak ścieżka kropel
świeża u rzęs

wezbraniem wdechów
rozchyla usta
zbyt śmiałej śliny
rozprasza cień

niczym masztowiec
w wilgotnej trawie
z korzeni sumień
rozszumi brwi

potokiem chwili
nim jeszcze zgaśnie
jałowość światła
w złudzeniach śni.