ODSZEDŁEŚ by POWRÓCIĆ

w świetle serca
prześwietlonego blaskiem
żywej świątyni

zstępuje poprzez
mgłę powiek

skłoniony spontanicznie
w źrenicach obrazu
dźwignięty wzrok

wezbrany we łzach
współczucia

wydziera drżąco
spod cierniowej zasłony

plastyczną głębię

rozkruszaną w oddechach
ku
otwartej dziedziczności

wyrażanej we wzywających
nabrzmieniach
krzyku duszy...
=========================