Samokrytyka

w mojej głowie jest zbyt tłoczno
rozglądam się za wolnym miejscem
chce usiąść dziś jako widz
krytycznie przyjrzeć się widowisku

moja subiektywna ocena
dotąd była bardzo wysoka
każda myśl szlachetna
warsztat nader wyniosły

w mojej głowie jest zbyt tłoczno
nawet po kątach rozstawione didaskalia
nie ma ni gdzie usiąść
obcej maści

czekam
w uporze i z niedowierzaniem
sarkastycznie zaglądając zza kurtyny
na chwilę upokorzenia
spuszczenie głowy w dół

przepraszam…