Połamana

połamałam kolana
stukając nimi o zimną posadzkę
za każdym upadkiem

posadzili mnie na wózek
dopadła jeszcze beznadziejność
miałam cztery koła do dyspozycji

urodzaj nie przynosił plonów
paradoks stapiał się z paradoksem

mogłam kołami stukać o bruk
nadawać rytm szarości

wolałam otchłań ciemności

wyborem dokonałam wyboru
zdjęto szyny z obolałych nóg
uwolniono męczennice
z niej samej

krok po kroku
z każdym kolejnym wersem
po każdej strofie
biegłam szybciej i szybciej

i jestem
jestem...