po co Bóg stworzył człowieka - moja wizja

w samotności
przewracał oczami
Swojej wielkości

początkiem było stworzenie
ideału

twór jednak sprzeciwił się Panu
nastąpił podział
światło
ciemność

niedosyt zdawał się wylewać
nicość zapłonęła
ogniem artyzmu

tak układał
świat po kolei
krok za krokiem

nadeszło poznanie

nie pragnął doskonałości

po co jestem…

Bóg zapragnął stać się Ojcem
Anioły stały się pełnią
której nie można było wzbogacić

po co jestem…

bytem tak marnym
kalekim
chwieje się podmuchem wiatru
nie potrafię stać spokojnie

po co jestem…

by On mógł mną zawładnąć
uczyć alfabetu
kroków
słów

Bóg chciał także czuć
potrzebę
Swojego istnienia