Koniec

ten ból
za głośno krzyczy

zatkaj usta rodzącej
przecież to zabija

umieram myślą
stoję w Ogrojcu
nie ma Cię

każde moje chore dotąd przeświadczenie
odbijało się w mózgu jak piłka
od ściany do ściany
jakby było robotem
które nie potrafi nic
prócz bycia stworzonym

nie jest żywe a zbudowane
na własne życzenie
moje twory też musiały gdzieś zaistnieć
w końcu to niemożliwe
takie zaufanie do słuszności

boli i ryczy
rodzi się i krzyczy
zmuszone
zrobione

umarłam

zawlekłam w ciemny dół
przysypałam ziemią

jestem tu nowa
wypełniona

światłem