Katharsis

niech spadnie deszcz na te pustynie
przyniesie spragnionym orzeźwienie
otworzy umysł na dzieła wielkiego mistrza

niech spadnie deszcz na to pustkowie
zaczną rodzić w popłochu swoje potwory
w końcu wyjdzie na zewnątrz zazdrość i pogarda

nadejdzie apokaliptyczna katharsis
ubierzemy ją w same obrzydliwości
cóż mamy do zaoferowania

skulona pod krzewem ognistym dusza
poszłaby znowu na Golgotę
tak potrafimy dostrzec boskość

dał nam Bóg Siebie w takiej marności
pobłogosławił to ubóstwo
a my...

jak zamotani między cierniami
ledwie ukłuję
uciekamy...