Idę kochać

idę
to najdłuższa droga
choć spokojna

idę
przejdę każdy krok milczeniem
rozkruszę myślą każdą ziemię
przez którą jest dalej

idę
między oddechem a spojrzeniem
mam jeszcze dotyk

to nie miłość jest iluzją
a świat bez takich objęć

między oddechem a spojrzeniem
jest zamęt

zawieszony gdzieś pomiędzy
światem a nieświatem

rozrzuciłeś gwiazd tysiące
gdzieś w podświadomości

zaspokoiłeś światłem wnętrze
pełne cierni i ciemności

jest zamęt

i nic wybuchło
rozlało materię
stworzono w tym wszystkim przestrzeń
w której jesteś

kochaj mnie do wszelkich granic
kochaj mnie łagodnie

kochaj zawsze
kochaj nadal
kochaj nieprzytomnie

ideał
jest prosty

doskonałość
nie potrzebuje być trudna