***

ciało zapełniało przestrzeń
w której było światło

zbyt wiele momentów w tej historii
wymaga przemilczenia

zapadł mrok

pękła skorupa dotknięta szeptem myśli
przez szparę powraca ból
odbitych rąk
na moim policzku

zapadł zmrok
postać przesuwa się za cieniem
zlewając się w całość

a więc jestem
odbiciem prawd rzucanych kamieniem
zawsze trafiającym w cel

kiedyś odejdziesz
gorzki przewodniku
rozpłaczę się nad losem pokrzywdzonych
w tym krzyku