***

ból jest samotny i cichy
wdziera się przez pozostawioną przestrzeń

nikt nigdy do końca się nie zamknie

ból jest delikatny i przewlekły
spuszcza się po nici
nie wiadomo do końca skąd

ból przyzwyczaja się do miłości
potrafi istnieć pomimo i na przekór

gdyby było w człowieku tyle uporu
dosięgnąłby szczytu gór
nie ruszając palcem

przecisnąłby się przez szczelinę serc
zgniecionych podobno wyborem przypadków

los rzucił kości w nieznaną strefę
odchyleń od normy