Droga do Emaus

Pociemniało.

Oczy uwięzione,
Światła nie widzą.

Idziemy w mroku.
Nadzieja umarła.

Lecz gdzież jest teraz,
skoro grób pusty?
Został w nim tylko
całun i chusty.

I te kobiety ,
te trzy Maryje,
które krzyczały.
Nie umarł. Żyje.

Idziemy w mroku.
Wciąż uciekamy .
Od grobu pustego.
Nie gojącej rany.

Gdy łuski z oczu opadną.
Poznamy...
On idzie z nami.