Patrząc w niebo

to drzewo sto lat patrzy
kwitnie czerwonym blaskiem
wdrapać się na nie nie sposób
by spojrzeć w okna miasta

ich światła malują obłoki
życiorys i przeznaczenie
wpływają na boskie wyroki
nazwały Cię przyjacielem

zapamiętały włosy
kosmyki biegnące ku niebu
błądzące bezduszne oczy
wyrwały z krainy cieni