maszerują po stolicy cienie

Straszne rzeczy
marsz zmieszanych pragnień
bez sortu logicznego myślenia
odrzut
homofobów
chamów
pustaków
stereotypów

nie widać recepty
na nowy ład
na normalność

patrząc na to skupisko
Ojców pracy
Ojców mediów
Ojców dyrektorów
szaleństwo kiczu dusi gardło

tych ostatnich najmniej szkoda
rodzicieli niecnych szopek
multiplexów
buldożerów
pieniących się wzorem anarchistów

prawdziwie widzialne są cienie
ukrytych interesów
wstydliwie skrywanych
za maską niezadowolenia

jest jednak recepta w tej beznadziei
wysokich cen,
pustki moralnej,
bezrobocia

Młodzi, którzy
nieprzesiąknięci woskiem
palących się od gniewu świec
myślą racjonalnie.