Korzenie

Bez już kwitnie sypiąc progi
On dom babci przypomina,
wiele fortec z fotografii,
ciepłe słowa czas wygina.
Zalatany skaczę z kwiatu
jak w Alicji świecie postać,
lecz prawdziwe to co we mnie
dusza, która pragnie zostać.
Przeniesiemy się w ten blask,
w czasoprzestrzeń wciśnij gaz,
z opowieści bliskich ludzi,
zatopimy się podróży.
Niech jak wtedy kogut budzi
odtwarzajmy dobre czasy,
wzruszeń pożar płynie duży
i choć stare taśmy leżą,
umysł nigdy się nie trudzi
by zapomnieć wspomnień jezior.