żyjącym

Świat
o tytule pomyślę na końcu
pijąc czarną herbatę
patrząc w okna myśli ludzi zapalone
czekam
ąż ściana mi powie
księżyc w chmurach ukryty
co teraz
jak się wszystko miało
a nic nie straciło
a nie ma się w dłoniach ani kropli z tych chwil
i jak wilk się bięgnie
na ślepo
wbrew sobie
i zostawia na ziemi
martwe ślady krwi
kto dokąd i po co
na nic albo dla czegoś

szukamy pytamy
a ja szukam w tych słowach
które tu piszecie
9
106 odsłon 6 komentarzy

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 10 lat temu
dobra herbata, to jest to :)...a wiersz fajny, ostatnie dwa wersy, bym wywalił
F
Freja Walhalla 10 lat temu
a racja dzieki za rade
F
Freja Walhalla 10 lat temu
zbędne powtórzenie
I
iron1 10 lat temu
Wiersz to......szept... mowa...krzyk...DUSZY CZŁOWIEKA
SWINKA PIGI 10 lat temu
a czyn to czyn-najgorszy glupich-bo nieswiadomy i bezkarny.
Helen 10 lat temu
...biegnie się niczym wilk, na ślepo, wbrew sobie, zostawiając ślady krwi na ziemi.....:) aaaa tak to widzę:):) dreptam za Zygusiem na herbatę.... :) pozdrawiam
1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie