spadam

chwyć mnie
ten raz ostatni
chce umrzeć między twoimi pocałunkami

ocal
czego nie mogę nie zdołam
mnie samą
przed sobą samą

a na wiatr rozpuszcze wlosy
jeszcze raz się gdzieś uniosę
będę tańczyć nago w burzy
by się kochać jescze dłużej

ty powoli zerwiesz ze mnie
Mai zasłon kolorowych
potem prędzej coraz prędzej
aż dłoń uśpi w drugiej dloni

nie dogoni nas blask słońca
nie dogoni śmierci ciało

nieszczęsliwi biedni ludzie
którzy tak się pokochali