bo pióro nie może być martwe

teraz jesteśmy jak gąbka
wciągamy miłość strumieniem
topimy się spalamy
żyjemy dla niej i w niej

świat nie zastygł jak my
otępiony uczuciami
krzyżami jakie nosimy
przysięgam nigdy nie będzie lepiej

co robić pisać .....
ostatni rycerz Willi od symbolicznych myśli
Poego poezji opary zniknęły
o co walczymy

mam pisać o ukochanym
jak świat sie staje jak kryształ
bezduszna królowa śniegu
może wojną zabrać nam wszystko

milczeć?milczenie zabije dusze
a wtedy pióro odrzuce
zapomne kim jestem
co musze

o bracia o wilki ,księżyca
choć nasze dłonie za słabe
piszmy o tym co ważne

piszmy by ruszać sumienia i zmieniać cień w światło