Bajka na dobranoc

Oniemiały ślepiec
Przemierza ludzki świat
Wśród dolin i szczytów
Płonie jego znak

Cztery srebrne trumny
Dla czterech świata stron
Wzleciał ogień w chmury
Ofiarny czyniąc stos

Wielki lament ludzi
Rozlewa się jak woda
Nieumarłych budzi
Kwikiem ludzka trzoda

A białobrody starzec
Patrzy Śmierci w twarz
Służyć sobie każe
Spopielić każdą z ras