Zagubiona dziewczynka

Pamięć
błądziła
niewidoczną drogą na łąki
do światła
księżyc usypiał
niewinnie igrał na tafli stawu
ze smutkiem

czekała
nie mogłeś przyjść
słowa o tobie bolały
uciekła

gdzie się schować
byłeś daleko
tylko wysłałam swoje zdjęcie
podpisałam "kochanemu Tacie "

często je oglądam z wnukami
siedzą blisko wtuleni
bezpieczni
babciu dlaczego zdjęcie jest żółte
to było dawno temu

Ewa Hulak Radziej
7
76 odsłon 4 komentarzy

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

iśka 7 lat temu
niezwykle poruszająca wymowa wiersza:pozdrawiam
jaropasztii 7 lat temu
bardzo ciekawa treść .pozdrawiam ciepło...
leopard 2 7 lat temu
dawno temu...
Ewa Hulak 7 lat temu
Kochani dziękuję, cieszy wasze czytanie, dobrze jak jesteście
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie