w bieli kochać.....

drzewa białym
ciężarem
się pokłoniły
zamarły w ciszę

powlekły się
jasnością
przyległy do ziemi

słońce utkwiło
jak w sieci
przesiewając promienie
przez gałązki oblepione

chciała bym
zatrzymać obraz
pyłem białym
oprószony
leżeć w lekkim puchu
miłością czystą otulona

pobielona
jasnością od drzew
zachwycona
spełnionym snem